Now Reading
Najlepsze reportaże roku w finale Nagrody Kapuścińskiego

Najlepsze reportaże roku w finale Nagrody Kapuścińskiego

Poznajcie 5 autorów książek, które znalazły się w finale Nagrody im. Ryszarda Kapuścińskiego za reportaż literacki. W 11. edycji Nagrody z spośród 135 książek nadesłanych przez 30 wydawnictw wybrano 10 nominowanych, a drugie posiedzenie w redakcji “Wyborczej” wybrało 5 finalnych książek.

1. Joanna Gierak-Onoszko, “27 śmierci Toby’ego Obeda”, Dowody na Istnienie

“27 śmierci Toby’ego Obeda” to reporterska opowieść o winie i pojednaniu, zbrodni bez kary i ludziach, którzy wymykają się przeznaczeniu. Joanna Gierak-Onoszko spędziła w Kanadzie dwa lata, sprawdzając, co ukryto pod tamtejszą kulturową mozaiką. W swoim reportażu autorka kreśli obraz Kanady, który burzy nasze wyobrażenia o tym kraju.

2. Óscar Martínez, “Bestia. O ludziach, którzy nikogo nie obchodzą”, z hiszpańskiego przeł. Tomasz Pindel, Post Factum Sonia Draga

Autor wędruje z imigrantami przez cały Meksyk i soczystym, mocnym językiem opisuje ich codzienność, stając się świadkiem dramatycznego przełomu. Małe bandy napastników i spontaniczne okrucieństwo zwykłych ludzi ustępują miejsca precyzyjnej działalności prawdziwych zawodowców: na scenę wkraczają kartele narkotykowe. Wstrząsający obraz współczesnego Meksyku i poruszająca opowieść o przestępczym przemyśle oraz jego ofiarach, które zdają się nikogo nie obchodzić.

3. Lars Berge, “Dobry wilk. Tragedia w szwedzkim zoo”, ze szwedzkiego przeł. Irena Kowadło-Przedmojska, Czarne

W czerwcu 2012 roku wilki z Kolmården zagryzły swoją opiekunkę Karolinę, kraj był w szoku. Lars Berge poznał wszystkie okoliczności wypadku, lecz im więcej wiedział, tym trudniej było mu odpowiedzieć na pytanie: co poszło nie tak? Jak to możliwe, że w sercu najnowocześniejszego kraju na świecie stado oswojonych z obecnością ludzi wilków zaatakowało i zabiło człowieka? Co zawiodło?

4. Artem Czech, “Punkt zerowy”, z ukraińskiego przeł. Marek S. Zadura, Warsztaty Kultury

To wyjątkowo szczera i bezstronna, a zarazem niepozbawiona humoru oraz dystansu do siebie i wszystkiego wokół relacja z wojny na wschodzie Ukrainy. To książka o wojnie, w której nie ma patosu i bohaterstwa, są natomiast wnikliwe, wyważone i bezpretensjonalne opisy absurdów rzeczywistości wojennej, a zarazem przemian świadomości narratora. Punkt zerowy to pierwsza linia frontu, ale też stan totalnego wyzerowania świadomości – wyzbycia się myśli, uczuć, pragnień, zależności i złudzeń.

5. Katarzyna Kobylarczyk, “Strup. Hiszpania rozdrapuje rany”, Czarne

Strup to opowieść o kraju, który w imię przyszłości miał zapomnieć o swoich upiorach, ale mu się to nie udało. O Fausto, który nie godzi się na to, by jego ojciec spoczywał obok swojego mordercy, o Emilio, który chciał tylko odnaleźć dziadka, a przypadkiem wywołał lawinę, i o Josetxo, bratanku Pierwszego, Który Oddał Życie. Katarzyna Kobylarczyk przemierza Hiszpanię szlakiem umarłych, zamordowanych, zaginionych.

See Also

W 2019 nagrodę Kapuścińskiego otrzymał Maciej Zaremba Bielawski za „Dom z dwiema wieżami” i tłumacz Mariusz Kalinowski.

NAGRODA IM. RYSZARDA KAPUŚCIŃSKIEGO Została ustanowiona i jest fundowana przez Miasto Stołeczne Warszawę. Współorganizatorem jest „Gazeta Wyborcza”.

*opisy książek oryginalne lubimyczytac.pl

View Comments (0)

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Scroll To Top